اجاره دستگاه فوتوتراپی
بیماری های عفونیتخصصی کودکان و نوزادان

هپاتیت ب در کودکان – علائم ، پیشگیری و درمان

نکات برگزیده مطلب
  • افراد مبتلا به بیماری هپاتیت مزمن می توانند این ویروس را به دیگران منتقل کنند، حتی اگر هیچ علامتی نداشته باشند.

هپاتیت B در کودکان نوعی بیماری کبدی است که توسط ویروس هپاتیت ب ایجاد می شود. اکثر عفونت های ایجاد شده توسط این ویروس، بدون نیاز به درمان خاصی، در طی یک الی دو ماه برطرف می شوند. اگر این عفونت بیش از شش ماه به طول انجامد، به هپاتیت مزمن تبدیل می شود که خود می تواند سبب بروز التهاب مزمن کبد،زخم کبد، سرطان کبد و یا نارسایی های کبدی شود.

ویروس هپاتیت B از طریق تماس با مایعات بدن فرد مبتلا به این ویروس منتقل می شود. بر خلاف ویروس هپاتیت A، هپاتیت ب از طریق آب یا غذای آلوده نمی تواند منتقل شود. هپاتیت B از طریق رابطه و یا سوزن آلوده نیز می تواند به صورت تصادفی منتقل شوند. با این حال، این ویروس می تواند با کمک یکی از روش های زیر کودکان را آلوده کند:

  • انتقال ویروس از طریق مادر: به همین دلیل است که انجام آزمایش های خون از زنان حامله و بررسی هپاتیت B در خون مادر اهمیت دارد. مادران آلوده به این ویروس می توانند در زمان تولد، این بیماری را به نوزاد خود منتقل کنند.
  • زندگی کردن در خانه ای مشترک با فرد آلوده به هپاتیت ب و استفاده از وسایل مشترکی مانند مسواک و تیغ
  • دریافت فراورده های خونی و یا تزریق خون در بیماران هموفیلی. غربالگری دقیق خون، خطر ابتلا به هپاتیت B را کاهش می دهد.
  • گاز گرفته شدن توسط فرد یا وسیله ای که آلوده به این ویروس است و نفوذ دندان ها یا بخش های تیز وسیله به اعماق پوست.
  • بیماران دیالیزی در خطر ابتلا به این ویروس هستند.

علائم هپاتیت ب یا HBV در کودکان و نوزادان

هدف اصلی ویروس هپاتیت B در کودکان سلول های کبدی است و به همین سبب این بیماری، عمدتا کبد را درگیر می کند. به محض ورود به بدن، ویروس ها وارد کبد می شوند. پس از تکثیر در کبد، ویروس ها سبب کشته شدن سلول های کبدی می شوند. از بین رفتن ناگهانی سلول های کبدی، آسیب های جدی را به کبد وارد می کند و حتی می تواند سبب نارسایی های کبدی شود.

با این حال، روند پیشرفت بیماری هپاتیت ب در کودکان متفاوت است. این ویروس در بدن کودکان به آرامی شروع به تکثیر می کند و آسیب های وارد شده به کبد با سرعت کمتری پیش می روند. به همین سبب است که بیماری هپاتیت B در کودکان مزمن می شود. با اینکه کودکان در خون و کبد خود این ویروس را دارند، اما هیچ علائمی از خود نشان نمی دهند.

افراد مبتلا به بیماری هپاتیت مزمن می توانند این ویروس را به دیگران منتقل کنند، حتی اگر هیچ علامتی نداشته باشند. بیشتر کودکان و نوزادانی که در بدو تولد و یا بلافاصله پس از آن، درگیر این بیماری می شوند، ناقل مزمن به شمار می روند. بر خلاف کودکان، بزرگسالان به نوع حاد هپاتیت مبتلا می شوند و بیماری به شکل حاد در آنها بروز پیدا می کند و پس از بهبود، ویروس از بدن آن ها پاک می شود.

این بیماری به طور معمول طی ۲۵ الی ۱۸۰ روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می شود.

رایج ترین علائم هپاتیت ب در کودکان عبارتند از:

برای تشخیص این بیماری، پزشک در ابتدا در خصوص علائم و سابقه پزشکی کودکتان سوالاتی را می پرسد و یک معاینه فیزیکی انجام می دهد. بیماری هپاتیت B با آزمایش خون تشخیص داده می شود و این آزمایش ها همچنین می توانند شدت و میزان تاثیر این ویروس بر روی کبد را بررسی کنند. در موارد مزمن، ممکن است مجبور به انجام بیوپسی کبدی بر روی کودک خود شوید. بیوپسی کبدی نمونه برداری از بافت کبد برای انجام برخی از آزمایش ها است.

پیشگیری و واکسیناسیون

واکسیناسیون هپاتیت B برای کودکان بسیار مهم و کلیدی است. این واکسیناسیون شامل سه دوره تزریق است که در بازه زمانی شش ماهه انجام می شود. تنها پس از تکمیل سه دوره تزریق ایمنی کامل برای کودکان به وجود می آید.

اگر باردار هستید، حتما آزمایش خون مربوط به تشخیص این بیماری را انجام دهید. در صورت مثبت بودن آزمایش و تشخیص این بیماری، مطمئن شوید که نوزاد شما در عرض ۱۲ ساعت پس از تولد، اولین دوز واکسن هپاتیت B و تزریقی به نام H-B-I-G را دریافت می کند.

نوزاد شما باید یک الی دو ماه پس از تولد دوز دوم واکسن هپاتیت B و در شش ماهگی دوز سوم این واکسن را دریافت کند. همچنین بهتر است کودک در بازه سنی 9 الی ۱۵ ماهگی، آزمایش خون بدهد تا در خصوص حفاظت وی در برابر هپاتیت اطمینان حاصل شود.

مشاوره آنلاین با دکتر عادل حیدری نژاد
منبع
دکتر فرناز محامدی

نوشته های مشابه

یک دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا
error: محتوا محافظت شده است!!