هيپوگليسمی (افت قند خون) نوزاد: علائم و درمان


هيپوگليسمی (افت قند خون) نوزاد: علائم و درمان

هیپوگلیسمی بیماری است که باعث افت شدید قند خون نوزاد می‌شود. گلوکز برای رشد طبیعی مغز نوزاد ضروری است. بنابراین هنگامی که میزان قند خون نوزاد بسیار افت می‌کند، سلول‌های مغز و عضلات وی انرژی لازم برای کار کردن بطور مناسب را نخواهند داشت.

هیپوگلیسمی یا افت قند خون ممکن است کوتاه‌مدت یا مداوم باشد. در صورتی که قند خون نوزاد کم باشد و درمان نشود، می‌تواند برای سلامتی مضر باشد. کم بودن قند خون در صورتی که بالا نرود می‌تواند حتی منجر به آسیب دیدن مغز نوزاد شود. به همین دلیل است که پزشک بطور دقیق وضعیت کودک شما را کنترل می‌کند تا مطمئن شود که سالم است.

اگر به شما گفته شده باشد که نوزاد تازه متولد شده‌ی شما دچار هیپوگلیسمی (افت قند خون ) است یا در خطر ابتلا به این بیماری است، باید به دنبال درمان توسط یک متخصص اطفال باشید. متخصص اطفال آزمایش‌هایی را برای تعیین شدت بیماری فرزند شما انجام می‌دهد و توصیه به تغذیه با گلوکز می‌کند و همچنین دستورالعمل‌هایی درباره‌ی شیردهی را جهت کمک به حل این وضعیت ارائه خواهد کرد. 

 

افت قند خون نوزاد چیست؟
افت قند خون در نوزادان به عنوان قند خون به میزان کمتر از mg/dL ۳۰ در ۲۴ ساعت اول زندگی و کمتر از mg/dL ۴۵ پس از آن است که شایع‌ترین مشکل متابولیک در نوزادان می‌باشد.

قند خون پایین زمانی رخ می‌دهد که میزان تقاضای بدن برای گلوکز (یک قند ساده) نسبت به عرضه‌ی آن بیشتر است. نوزادان گلوکز را از لاکتوز (قند شیر) که در شیر و آغوز موجود می‌باشد، دریافت می‌کنند. برخی نوزادان در حفظ قند خون به مقدار کافی نسبت به دیگران مشکل دارند. در حالی که افت گاه به گاه در قند خون بی‌ضرر است، اما دوره‌های طولانی مدت قند خون پایین می‌تواند به سیستم عصبی مرکزی آسیب برساند.

 

چرا هیپوگلیسمی در نوزادان باعث نگرانی است؟
مغز به قند خون وابسته است زیرا منبع اصلی سوخت می‌باشد. کم بودن بیش از حد قند می‌تواند باعث اختلال در عملکرد مغز شود. هیپوگلیسمی شدید یا طولانی مدت ممکن است منجر به تنشج یا آسیب جدی مغز شود.

هیپوگلیسمی در نوزادان می‌تواند ناشی از شرایطی مانند موارد زیر باشد:

تغذیه‌ی نامناسب مادر در طول بارداری.
دیابت مادر.
عدم سازگاری خون مادر با فرزند.
بیماری‌های متابولیک مادرزادی.
اکسیژن ناکافی در هنگام تولد .
بیماری کبدی.
عفونت.

نوزادانی که بیشتر مستعد ابتلا به هیپوگلیسمی هستند عبارتند از:

نوزادان متولد شده از مادران دیابتی ممکن است پس از زایمان و هنگامی که منبع گلوکز (از طریق بند ناف) قطع می‌شود و تولید انسولین در نوزاد باعث سوخت و ساز قند موجود می‌شود، دچار افت قند خون شوند.
در نوزدان کوچک‌تر از سن حاملگی و با رشد محدود ممکن است میزان ذخایر گلیکوژن بسیار کم باشد.
نوزادان نارس بخصوص آنهایی که دارای وزن کم هستند و اغلب دارای ذخایر محدود گلیکوژن (قند ذخیر شده در کبد) یا عملکرد ناقص کبد می‌باشند.
نوزادان متولد شده تحت استرس شدید
نوزادانی که ناپایداری دما را تجربه می‌کنند (برای مثال سرما می‌خورند) یا مادر آنها با برخی داروهای خاص تحت درمان قرار می‌گیرد.
نوزادان که برای سن حاملگی بزرگ‌تر می‌باشند. این وضعیت مرتبط با دیابت بارداری است اما در اثر انواع مشکلات مادرزای نیز می‌تواند باشد.


علائم
علائم افت قند خون ممکن است در نوزادان تازه متولد شده محسوس نباشد. در ادامه شایع‌ترین علائم هیپوگلیسمی در نوزادان عنوان شده‌اند. هر چند ممکن است هر نوزاد علائم متفاوتی داشته باشد. این علائم عبارتند از:

تحریک پذیری نوزاد.
وقفه تنفسی .
پایین بودن دمای بدن نوزاد .
ضعف عضلانی.
تغذیه ضعیف .
تشنج.
علائم هیپوگلیسمی ممکن است شبیه به بیماری‌ها یا شرایط پزشکی دیگری باشد. همیشه جهت تشخیص باید باید با یک پزشک اطفال مشورت کنید.

 

منبع

  انتشار : ۲۵ بهمن ۱۳۹۸               تعداد بازدید : 149

تمام حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به "دکتر عادل حیدری نژاد , متخصص مراقبت های ویژه نوزادان" می باشد

فید خبر خوان    نقشه سایت    تماس با ما